تاريخ : پنجشنبه ۳ بهمن ۱۳۹۲
پناهیان عضو قرارگاه عمار: ولایت، سرِ هواپرستی انسان را از بدنش جدا میکند و ریشه هوای نفس را میزند. چون ولایت میگوید اختیارت را به من بده؛ من صاحب اختیار تو میشوم. یعنی تو میشوی عبد و ولایت میشود مولا. خیلیها میپرسند حالا اگر ولایت اختیار ما را در دست بگیرد، مگر چه کار میخواهد بکند؟! مثلاً میخواهد دستور به نماز بدهد، ولی من خودم نماز میخوانم. میخواهد بگوید گناه نکن؛ بسیار خُب، گناه نمیکنم ولی اختیارم را نمیدهم! در حالی که اصلاً ولایت همین اختیار تو را میخواهد و دادن اختیار سخت است. به عنوان مثال اگر کسی بخواهد از خانۀ شما استفاده کند، در اختیار او قرار میدهید تا مثلاً روضه یا مراسم دیگری در آن برگزار کند ولی سند آن را به نام فرد تقاضاکننده نمیزنید. این فرق اطاعت و ولایت است. کسی که ولایت را میپذیرد، خودش را وقف کرده است و اختیار خود را به طور کامل به «ولی» داده است.
پذیرش ولایت یعنی اختیار خودت را به ولیّ خدا بدهی
ولایتپذیری یعنی اینکه کلاً نفس تو رفته است و عبد شدهای. چرا ولایت مهمترین رکن دین است؟ چون ریشۀ هوای نفس را زده است، خود نفس را دادهای، رفته است.
برچسبها: پناهیان, ولایت, صور, علی پژمان
علی پژمان
آخرین مطالب
