اگر چه در برخی موارد در صداقت و حسن نیت این افراد شکی نیست، اما از این جهت که این افراد در سطحی نگری یا بی توجهی به اقتضائات زمانه با هم اشتراک دارند و زمان می گذرد و آنان عقب ترند ولی در عین حال همواره خود را در یک سری کلمات و واژه های به ظاهر خوشایند یا عوام پسند محصور می کنند، قابل تامل ودقت است. و حال آن نمونه های تاریخی:
حمام خزینه ای
دراواخردهه 40 در شهر ما « میانه » حمام های خزینه ای وجود داشت و چون لوله کشی آب در خانه ها نبود ومردم حتی برای آب آشامیدنی خود در سختی به سر می بردند واز چشمه های اطراف آب می آوردند، بنابراین مجبور بودند هر از چند گاهی جهت به اصطلاح نظافت وانجام غسل به این حمام ها ی عمومی بروند چند لحظاتی را در داخل خزینه سپری کنند. خزینه ای که اب آن غالبا از مدت ها پیش مانده و متعفن بشده بود و هنگامی که در آن غوطه ور می شدی، چه اشیا و کثافاتی که در کف آن به پای آدم اصابت نمی کرد! از حمام که بر می گشتی ، تا چند روز بوی بد خزینه با تو همراه بود و همین مراکزِ به ظاهر بهداشتی ، منشا بسیاری از بیماری ها شده بود. مردم وقتی به حمام می آمدند و می خواستند غسل ارتماسی کنند اول با همان آب ، سه بار مزه مزه و استنشاق می کردند تا عمل استحبابی انجام داده از ثوابش بهره مند شوند و بعد هم غسل ارتماسی انجام می دادند.
این وضع همین طور ادامه داشت تا این که اداره بهداشت تصمیم گرفت حمام های خزینه ای را تعطیل و به جای آن حمام های دوشی تاسیس کند.
حدود سال های 48- 1347در شهر میانه یک حمام دوشی با اسلوب بهداشتی و خیلی تمیز و شیک به راه انداخته شد. همزمان با آن مخالفت ها و نق زنی های برخی مدعیان نیز آغاز گردید ، انواع واقسام شبهاتی بود که هر روز مطرح می کردند.
یک روز می گفتند : غسل در زیر دوش جایز نیست و باطل است. روز دیگر می گفتند : این یک توطئه است می خواهند خزینه را که موضوع غسل ارتماسی است از بین ببرند و در واقع حکم خدا را بی موضوع و نابود سازند .در این میان هر کس از حمام دوشی استفاده می کرد، متهم به بی دینی و لامذهبی می شد.
آن زمان اگرچه در شهرهای کوچک روزنامه محلی و رادیو و تلویزیون نبود اما در تمام مجالس عزا و عروسی و میهمانی های خانوادگی و بازار و مساجد این موضوع بحث روز شده بود مخالف و موافق های بسیاری داشت. مخالفان به فرمانداری و اداره بهداشت نامه وطومار اعتراض آمیز نوشتند که باید درهای حمام دوشی مهر و موم شود ومردم به حمام خزینه ای بازگردند.
حدود سه چهار سال این بحث ها ادامه داشت ....
برچسبها: صور, علی پژمان
ادامه مطلب...
و اینکه همواره به " اعلیحضرت " وفادار مانده و خواهد ماند چرا که او عاشق اعلیحضرت بوده است ... وزن ثقیل کلماتی که او در تبیین عشق به همسر متوفایش بکار میبرد آن هم با لحنی عبوس و عاری از حس و حال و نگاه بی برق و فروغش به هنگام تداعی خاطره عاشقانه از همسرش، همه حکایت از آن دارد که این زنِ از اصل و اسب افتاده، همسرش را دوست دارد اما نه همچنانکه زنی مردی را ، بل آنچنانکه ملکه ای پادشاهی را ... عشقی دست به سینه و فرودستانه که با روح آزادگی در عشق یکسره غریبه و بیگانه است . هم از این رو ست که تمام قد از دیپلماسی همسرش دفاع میکند و به ضرس قاطع میگوید که اعلیحضرت صرفآ در مقام شاهی عادل که مردمش را بسیار دوست میداشت دست به کشتار نزد ، نه اینکه در امتناع از کشتار تحت فشار و تضییق این یا آن قدرتی خارجی یا داخلی بوده باشد : اعلیحضرت راضی نبود کسی کشته بشود و این مردم بودند که با کشتن گوسفند و آغشته کردن دستهایشان در خون گوسفندان مدعی میشدند که انسانی کشته شده است"! ... و وقتی مصاحبه گر از او میپرسد که آیا در این خصوص ، سند و فکت موثق و قابل استنادی دارد که بتوان بدان رجوع کرد ؟ مخاطبش را ارجاع میدهد به ارزان ترین و غیر قابل اتکا ترین یگانه سندی که " بخاطر " دارد : در ماههای مشرف به ترک ایران ، روزی اعلیحضرت با چند تن از سران ارتش در اتاق کارشان جلسه داشتند ، نگو فرحناز ( دختر بزرگ شاه که سال پنجاه و هفت نوجوانی بود شانزده ساله ) پشت در فالگوش وایستاده بوده و صدای اعلیحضرت را شنیده که با لحنی تحکم بار به سران ارتش در مورد هر گونه کشت و کشتار علیه مردم اولتیماتوم میداده است !
تنها سند قابل ارجاع حافظه تاریخی یک ملّت هفتاد و پنج میلیونی در خصوص نیّت آخرین شاه تاریخ ۲۵۰۰ ساله اش مبنی بر اینکه میخواست اصلا مردمش را کشتار کند یا نه ، فالگوش ایستادن دخترکی شانزده ساله و بیان حکایت آن فالگوشی دزدانه در خاطرات شفاهی آخرین ملکه ایران است !
برچسبها: صو, علی پژمان
... خُب دیگر
بلندگوها را جمع کنید
حقِّ بوقتان را بگیرید و
برگردید
شهدای پلاسکو
از آستانه ی آسمان
تکان نخواهند خورد
سیل بُرده گان بلوچستان و
کولبران کردستان
_ هر چند بی مشایع _
در راه اند
عبدالرضا_فریدزاده
