به گزارش سرویس بین الملل انتخاب

شهیر شهید ثالث تحلیلگر مسائل ایران ، طی تحلیلی در "المانیتور" به بررسی احتمالات انتخابات ریاست جمهوری ایران پرداخته است. انتخابات حساسی که تنها یک ماه به شروع آن زمان مانده است.

.........تا پیش از ورود هاشمی و مشائی به صحنه انتخابات ائتلاف 1+2 شامل محمد باقر قالیباف، غلام علی حداد عادل، و علی اکبر ولایتی تصمیم داشتند که از میان خود یک نفر را برای مبارزه نهائی راهی انتخابات کنند اما تحولات روز آخرِ ثبت نام شرایط جدیدی را بوجود آورد به نحوی که ولایتی و حداد عادل اعلام کرده اند که احتمال دارد همه کاندیدا های اصولگرا باید به نفع یک نفر، ترجیحا سعید جلیلی کناره گیری کنند. نهایتا اصولگرایان باید حول محور کسی جمع شوند که نه تنها با رهبری هماهنگی بالائی داشته باشد بلکه از نظر محبوبیت و جذب آراء نیز قدرت مقابله با رفسنجانی را داشته باشد.

دو گزینه قابل ذکر در برابر اصولگرایان قرار دارد، قالیباف و جلیلی. اکثر نظر سنجی ها حکایت از این دارد که قالیباف قاطعا محبوب ترین چهره در میان نامزد های اصولگرا است. اما دو مشکل سد راه قالیباف است. اول اینکه بخشی از اصولگرایان به او به عنوان یک تکنوکرات نگاه می کنند. تکنوکرات در فرهنگ لغتِ اصولگرایان به معنی دور بودن فرد از ارزش های مذهبی به عنوان راهنمای اعمال است. دوم اینکه منابع المانیتور می گویند که قالیباف شخصیتی محکم، قاطع و دیکتاتور منش دارد که با سوابق نظامی او به عنوان فرمانده سابق سپاه همخوانی دارد. این امر زنگ خطری است برای اصولگرایان چرا که ممکن است در صورت انتخاب قالیباف یک احمدی نژاد دیگر متولد شود.

از سوی دیگر جلیلی نخستین فردی است که گروه 1+5 او را نه تنها به عنوان رئیس هیئت مذاکره کننده هسته ای بلکه به عنوان نماینده رهبر ایران در مذاکرات هسته ای می شناسد. اما مشکل جلیلی این است که در هیچ یک از نظر سنجی ها جایگاه قابل توجهی را بخود اختصاص نداده است. به عبارت دیگر این فرد از مقبولیت عمومی برخوردار نیست. به این ترتیب اصولگرایان بر سر دو راهی قرار گرفته اند. این وضعیت ممکن است باعث شود که توافق نهائی بین اصولگرایان حاصل نشود و در نتیجه هر دو نفر، یعنی قالیباف و جلیلی با هم وارد صحنه رقابت ها شوند.

متن کامل را در ادامه مطلب بخوانید